Diverse dingen die ik tegenkom

 

Zomaar wat dingen die ik bij reparaties tegen kom.

Nieuw en oud

Hierboven twee BUV48A transistors. Links een >20 jaar oude Motorola en rechts een nieuwe vervanger van ST. Deze sneuvelde gelijk. De oorzaak bleek achteraf eerder een kwestie van een beroerd ontwerp waar de tor inzat dan van een foute tor. De oude heeft wel een flink grotere die. De nieuwe is geen ebay special maar komt gewoon bij Farnell vandaan. 

 

Draadloze energie ?

Dit zat in een Philips PM2812 voeding. De foto is gemaakt met een lamp achter het PCB. Geen idee wat hier de bedoeling van was. De weerstand zit nergens op aangesloten…

Stoffig

In dezelfde voeding, het resultaat van drie dikke fans die ongefilterd over de pcb’s blazen.

Flauw !

Hoe dwing je klanten iets nieuws te kopen, simpel, gewoon van alle ic’s van de opdruk verwijderen. Zelfs met een werkende ernaast kan ik hier niets mee want al weet je welk onderdeel kapot is, je weet niet wat het is. 

Zware apparaten liever niet per post

Deze voeding is blijkbaar gestuiterd. Krom pootje, kromme kast en vervormde connector. Is allemaal weer goed gekomen maar het is natuurlijk zonde van de tijd.

rottetor

roest-kever

 

roest-kever, deze tor was niet kapot maar echt lekker werken deed hij niet meer, Dit zat in een mooi schoon calibratie instrument.  De torren zaten op een alu koelblok. Er waren beschermkapjes overheen gelijmd. Een of andere chemische reactie ? Alle 4 zagen ze er zo uit.

Een spoortje beschadigd

Een spoortje beschadigd

Dit spoortje zat onder een component wat iemand zo te zien met een schroevendraaier als wrik-ijzer had verwijderd omdat de bout het niet trok.

Ongeschikte desoldeer tools

Ongeschikte desoldeer tools

Dit is het resultaat van desolderen zonder geschikt gereedschap. De lichte plekken rondom de vias zijn het resultaat van te hard drukken in de hoop dat het lukt. Het is soms erger dan het lijkt. Hier bleek een via binnen in het board beschadigd te zijn (waarschijnlijk dankzij een wrik actie als hierboven) . Daardoor maakte de trace boven op het PCB geen verbinding meer met de onderkant. Het heeft me heel veel tijd gekost dat te vinden. De mislukte DIY poging met ongeschikt gereedschap van de eigenaar maakt een reparatie onnodig duurder. Ter verhoging van de feestvreugde was het daarbij geplaatste onderdeel ook nog een verkeerd type.

Hieronder zie je het resultaat van desolderen met goed gereedschap. (de pads lijken bij beide foto’s soldeervrij blank koper maar dat is gezichtsbedrog door de verlichting)

Zo is het beter

Dit heb ik gedaan met een goede desoldeer bout

 

Een beetje krokant

Een beetje krokant

Een PCB van een nicad lader anex voeding adapter behorend bij een Druck calibrator. Deze worden niet meer geleverd en sneuvelen vaak. Qua waarde eigenlijk de moeite niet waard maar niet vervangbaar door iets universeels en zonder is de calibrator onbruikbaar. Deze en zijn broertje heb ik nog kunnen repareren en wat verbeterd mbt de koeling. Verder ook de traces die loskwamen door de hitte verstevigd met draadjes en soldeer.

Ik heb ze maar gelijk reverse engineered en een PCB getekend. Mocht het niet meer te repareren zijn kan ik de trafo hergebruiken en een nieuw PCB maken. De rest van de onderdelen in het ding zijn gewoon standaard en goed verkrijgbaar.

Traces verstevigd

Traces verstevigd

Soms zit het tegen

Soms zit het tegen

Dit was ooit een mosfetje en 0,1 ohm shunt in de voeding van een scoop. Maar hier is meer aan de hand. Je denkt bij zoiets meestal aan een fet die overbelast is geweest. Maar bij reinigen blijkt het anders dan het lijkt.

Na schoonmaken

Na schoonmaken

De verkoling ging heel diep het board in. Je ziet op de bodem een restant van een via. Deze ging naar een pad wat hier ontbreekt. Je ziet ook nog een spoor van een binnen layer. Ik heb onder de microscoop met een naald waarvan ik de punt mbv een wetsteen heb geslepen tot een soort mini schrapertje, de verkoolde resten verwijdert.

Wat lijm en plakwerk na het graven. Mooi is anders maar het is wel geslaagd.

Wat lijm en plakwerk na het graven. Mooi is anders maar het is wel geslaagd.

Een beruchte hybride

Een beruchte hybride

Dit is een ingang verzwakker hybride van een Tek 2245A. Dat is een ceramisch plaatje met opgedampte weerstand. Deze worden daarna laser getrimd en afgedekt met blauwe lak tegen oxidatie. De onderdelen zijn er op gesoldeerd. Hier was een condensator short. Alleen zat dat parallel aan een 100 ohm weerstand en vindt Tek deze dingen niet te repareren dus dat was lastig. Gelukkig was het andere kanaal nog heel. Na de defecte op deze te hebben verwijdert wist ik de weerstand. Met een vna en lcr meter heb ik toen de goede parallel combinatie doorgemeten en mbv die data de waarde van de condensator terug berekent. Door twee 0804 Ctjes op elkaar te solderen kreeg ik precies de juiste waarde en na afregelen waren beide kanalen over de hele bandbreedte weer gelijk.

Tegenwind bij fabricage ?

Tegenwind bij fabricage ?

Een PCB uit de transmitter van een flowmeter.

poefff

poefff

Voor wie zegt dat keramische condensators nooit kapot gaan, hier zie je er een van de 3 uit een HP VNA. OK, er zijn verzachtende omstandigheden, het ding is uit 1968.

Kleien voor gevorderden ?

Kleien voor gevorderden ?

Ik repareer in principe alleen meet- en calibratie apparatuur maar soms slipt er wat tussen door. En dit hierboven is de reden dat ik van consumenten electronica wegblijf. Dit was een snijplotter  waar men stikkers ofzo mee maakt. Hij deed niets meer. Er was al in gespit dus die schade moest ik ook oplossen maar het meeste werk zat in het vervangen van het ongelofelijk slechte soldeerwerk. Een goede soldeerverbinding heeft een mooie glad en concaaf (hol) oppervlak. Koude verbindingen zijn convex (bol) en slecht gestolde, te koude verbindingen zijn mat uit geslagen. Bij oude apparatuur heb ik dit soort verbindingen gevonden die zo uit elkaar vielen als je er een probe in prikte. De allerslechtste verbinding is niet alleen convex boven op maar ziet er van opzij een beetje uit als een “peer”.  Denk ook aan een waterdruppel die op een vet oppervlak ligt als een soort knikker. .

Dit krijg je door solderen met een bout die het niet trekt. En als je het wel aan het vloeien krijgt wordt de boel zo heet dat de pads en traces loslaten. Er was hier een pad afgetrokken. Dat hadden ze tevergeefs met een draadje opgelost. Het was multilayer en de doorgetrokken via maakte geen contact meer waardoor er een voedingrail afwezig was. Normaal gesproken vervang ik dan de via en herstel de verbinding intern maar dat is veel werk voor dit ding. Hier dus maar een tweede draadje gelegd.

Misverstandje:

Netwerk analyser

Netwerk analyser

Ik repareer af en toe netwerk analysers, dat zijn dan Vector Network Analysers, Scalar NA’s of bv een Spectrum Analyser met tracking generator. RF apparatuur. Toen iemand vroeg of ik een Fluke netwerk analyser wilde maken had ik al zoiets van, “maakt Fluke dan Network Analysers ?”  Toen het apparaat arriveerde  werd het al snel duidelijk dat hier een heel ander soort netwerk werd bedoeld ūüėČ Geen idee hoe zo’n ding werkt maar hij wilde niet meer laden en ik had het idee dat de rechter unit niet werkte maar zonder de kabel adapters en een test kabel bleef dat een gok. De eigenaar dacht dat die unit gewoon nog werkte. Maar dat bleek dus achteraf niet het geval. Dus apparaat weer hier en nu wel met de hulpstukken. Geen schema’s te vinden dus tijd voor het betere puzzle werk. Een ramp om in te meten, 3 nokvolle dubbelzijdige PCB boven op elkaar die je los niet kan opstarten. Na wat creatief gebruik van wat labvoedingen en wat verloopjes viel het gelukkig mee. Zoals je op de foto ziet doet hij het weer. Wel een heel bizar grapje mbt het laden van die unit. De laad electronica heeft een aantal modes waarvan er eentje ontladen is. Dat wordt gedaan door een combinatie van een paar pinnen laag of hoog te maken en in dit apparaat niet in gebruik. Ik had er de vorige keer als test een accu mee geladen en bij gebrek aan de adapters het apparaat verder niet aan gehad. Maar hier gebeurde wat anders, hij begon hij te laden maar door een kapot IC kreeg je een andere “code” waardoor hij, als hij klaar was met laden en hij over moest gaan op druppelen, en je het apparaat uitzette hij overging op ontladen. Dus daardoor leek het alsof hij niet wilde opladen.

Meetapparatuur hoort gewoon schoon te zijn. Zeker een netwerk analyser, dus niet zoals het stofnest hieronder:

Beetje stoffig

Beetje stoffig

Nog meer stof

Nog meer stof

De foto hieronder is van het apparaat dat 22 jaar oud is en al die tijd goed heeft gewerkt.

Electron over-pressure valve ?

Electronen overdruk ventiel  ?

Aan de tin is te zien dat het altijd zo heeft gezeten.  De vraag is nu of dat ding daar hoort,.2 weerstanden parallel zou kunnen om een niet standaard waarde te krijgen. Het zou ook kunnen dat het bij het solderen stiekem is verhuisd en nu op een andere locatie mist. En de laatste optie is dat het nergens hoort. Zonder schema’s of een tweede instrument blijft het een raadsel.

Druck DPi-605 druk calibrator

DPi-605 na reparatie

DPi-605 na reparatie

Dit lijkt op een starthulp maar het is een druk calibrator. De versie voor omgevingen met explosiegevaar.  Hij deed het niet meer. Het lastigste deel was dat het pcb eruit moest. Dat zit onder het nodige metaal en er is net te weinig ruimte om het er onderdoor te wurmen.

Het PCB

Het PCB

Qua reparatie stelde het niet zo veel voor. Open maken en het pcb in en uitbouwen was meer tijd dan de fout vinden en oplossen. Maar het is een leuk apparaat om eens van binnen te laten zien.

Een blik op het loodgieterswerk

Een blik op het loodgieterswerk

 

 

Tektronix DPO-3014

DPO3914 na reparatie

DPO3014 na reparatie

Deze scoop van het Medisch Centrum van de Vrije Universiteit wilde niet meer opstarten. Hij bleef rebooten. Deze voeding is erg complex, dat wordt niet makkelijker door gebrek aan een fatsoenlijk service manual. Dit manual is er een van het type, “werkt dit, werkt dat ?, ¬†Zo niet dan is hij kapot, bel Tektronix voor een nieuwe”

De voeding

De voeding

De voeding maakt 6 en 13V. Het ding staat onder toezicht van het mainboard dus dat maakt het onmogelijk de voeding alleen mbv een load te testen. Meten is een link klusje. Er staat een flinke spanning op die koelprofielen. Helaas kun je daardoor bijna nergens bij.  Veel onderdelen zitten met ook nog vast gekit. De output gaat naar het mainboard waar nog een aantal voedingen zitten.

De achterkant

De achterkant

Na de net-ingang zit een actieve PFC regeling.  De controller zit onder de printplaat. De rechter trafo op de foto hierboven hoort er ook bij. Daarnaast is er een soort standby voeding op basis van een Top244. Deze kijkt naar de spanning op een van zijn pinnen naar een elco. Zodra die hoog wordt dankzij de aan/uit knop gaat hij werken waarna hij die elco zelf vol houdt. Dat was dus de eerste plaats om te zoeken. Dat leek te werken. Tenminste een seconde of 8. De output van de hoofdvoeding kwam ook op maar die liep in die zelfde tijd terug naar nul. De stroom bleef constant. Blijkbaar stond de voeding in een soort CC mode.  Op de drain van de TOP244 stond 385V, dat was keurig. Maar dat bleek alleen in standby zo te zijn. Bij het opstarten liep hij op tot over de 600V. Dat resulteerde al snel in een vette vonk en een TOP244 die de magische rook liet ontsnappen.

TekDPO3000psu4

De voeding zonder koelprofielen

Dat was dus de aanwijzing die ik nodig had. De fout kon dus alleen in de PFC zitten. Om de TOP244 te vervangen moesten de koelprofielen eraf. De halfgeleiders zaten muurvast gelijmd dus moest alles tegelijk er af. Gelijk maar even alles getest op de curvetracer. De trafo van de TOP had ook die spanning gehad dus die heb ik ook maar gelijk nagemeten en getest. Dat doe ik met een zelf gebouwde tester speciaal voor dit soort trafo’s. De trafo was gelukkig nog goed.

TekDPO3000_psu3

De onderkant met PFC

Na het monteren van beide controllers en inbouwen van de voeding deed hij het weer.

marker generator

marker generator

Nog wat foto’s. Deze scoop is erg groot. Dat valt op foto’s niet op maar hij half zo breed als mijn Hameg MSO. De constructie ademt kwaliteit uit. De elco’s zijn van A-merken, er is een hoop afscherming en alles past naadloos.

De buitenste afscherming

De buitenste afscherming

Daaronder zit het mainboard en de voeding.

TekDPO3000_binnen

Onder de afscherming

Als we het mainboard en de voeding verwijderen komen we de volgende afscherming tegen. Het board zit vast aan die connector.

TekDPO3000_chassis1

Onder het mainboard

foutcodes ?

foutcodes ?

Op het mainrboard zit een 7 segment LED. Ik denk dat deze voor foutcodes is bedoeld.

TekDPO3000_analog

Het analoge deel

Onder die afscherming het analoge board met de 5 ingangen. Omdat ik ook de power knop moest controleren moest ook deze laag eraf.

Het voodoo gedeelte

Het voodoo gedeelte

Maar nog steeds geen knoppen, dus nog een beetje dieper.

TekDPO3000_chassis2

onder het analoge board

Onder het board hierboven kwam het bedienings-deel te voorschijn. Alles zit trouwens met de zelfde maat torx boutjes in elkaar. Erg makkelijk.

Het knoppen board

Het knoppen board was gelukkig niet naar de knoppen

 

Halfgeleiders

Halfgeleiders

Nog meer

Nog meer

Je hebt een serieus desoldeer station nodig voor deze voeding.

hulpmiddel om de display te zien (ligt spiegeltje onder)

hulpmiddel om de display te zien tijdens metingen (ligt spiegeltje onder). Het plaform kan draaien.

 

Tektronix THS-710a DSO

Qua reparatie niet echt interessant maar wel lastig doordat je nog al wat werk hebt voor je overal bij kunt. Er zitten echter een paar mooie en interessante constructies in.

Kanaal  1 doet het weer.

Kanaal 1 doet het weer.

Dit is een portable scoop van Tektronix. Dit soort DSO’s zijn mede gewild omdat ze ge√Įsoleerd zijn. Bij een gewone scoop is de ground van je probe verbonden met de veiligheids-aarde van het lichtnet. Dat kan levensgevaarlijk zijn als je gaat meten aan iets wat in directe verbinding met het lichtnet staat. In het gunstigste geval grijpt de aardlek schakelaar in, als je pech hebt fungeert je scoop als zekering of kom je zelf onder spanning te staan.

Daarnaast is dit natuurlijk een portable scoop en dat is een stuk handiger dan iets als de scoop hieronder (uit mijn eigen collectie) als je op locatie moet meten.

Tektronix 547 uit de jaren 60 in showroom conditie

Tektronix 547 uit de jaren 60 in showroom conditie.

De scoop was afgekeurd na calibratie. Kanaal 1 deed niks meer boven een paar kHz. Deze scoops hebben een hybride verzwakker. Een ceramisch plaatje met opgedampte en lasertrimmed weerstanden. Daarnaast een custom Tek asic en 3 relais.  Dat materiaal heeft een heel andere mate van uitzetting vs temperatuur dan een PCB gemaakt van glasvezel. Vandaar dat ze vrij hoog hangen. Daarnaast is het erg breekbaar wat het bij deze montage ook minder kwetsbaar maakt. Deze hybrides hebben ze vreselijk lang toegepast. Het merk wat er op staat is een bedrijf wat eigendom van Tek was (en tegenwoordig weer is)  Het is ontstaan uit een samenwerking van Maxim en Tek.  Zie de foto hieronder.

Het signaal verdween tussen de witte isolatie trafo en de uitgang van de asic op de verzwakker

Het signaal verdween tussen de witte isolatie trafo en de uitgang van de asic op de verzwakker

Deze onderdelen zijn zo goed als niet te repareren. Tenminste niet zonder risico op een barst in het substraat. Onder de blauwe laag zitten opgedampte weerstanden. Deze worden laser getrimd. Dat laseren veroorzaakt die bruin plekken. Ze zijn wel ultra stabiel.

Bij deze scoop was de verbinding tussen hybride en isolatie trafo onder broken. Dat hij onder de 10kHz nog gewoon werkte komt doordat de scoop een >10kHz signaal anders verwerkt als DC en lage frequenties. De eerste gaan via een scheidingstrafo, de laatste via een optocoupler. Dat zijn gescheiden paden en gescheiden ingangen van de ADC.

Het hele ding zit vol Tek onderdelen waarvan de meeste custom made zijn. Dat maakt de kans op een succesvolle reparatie vaak heel klein.

Een andere mooie constructie is de verbinding tussen pcb en bnc. Deze scoop moet gebruikt worden met speciale Tek probes. Een gewone probe is bruikbaar maar doe dan wat krimpkous om het aanraakbaren metaal van de bnc plug op de scoop.

Stekker naar bnc

Stekker naar bnc

De 3 kanalen (channel 1 en 2 en een multimeter) zijn gescheiden van elkaar. Er zijn dus 4 gnd referenties. Dat maakt meten wat lastig. Dat is niet het enige wat lastig is. Er zijn schemas in omloop maar die zijn niet compleet. Het service manual is ook vrij rudimentair. Kortom, niet echt service vriendelijk. En dan heb ik het nog niet over de constructie. Om er aan te meten moet je een hoop werk doen:

Alles klaar om te meten, tenminste aan  deze kant.

Alles klaar om te meten, tenminste aan deze kant.

De boards zit via van die dunne kunststof strookjes met opgedampte sporen aan elkaar. De connectors en het band zelf zijn kwetsbaar. Om aan de achterkant te komen moet alles tegelijk worden omgedraaid of moet je eerst alles weer afkoppelen. De scoop ligt hier op een draaischijf. Die heb ik gemaakt om bij dit soort opstellingen de boel veilig en makkelijk als geheel te kunnen draaien. Een stuk beter dan 4 pcb’s tegelijk verplaatsen.

Op de foto hierboven is de afscherming van de verzwakkers verwijderd. Dat is niet moeilijk als je tenminste een heel goede desoldeerbout hebt. Probeer het niet zonder. Je beschadigd gegarandeerd het board. De solderingen van de hybride zitten strak naast de afscherming. Dubbel opletten dus.

Hier was de verbinding tussen de isolatietrafo en de hybride onderbroken.

De andere kant

De andere kant

Dit is de achterkant van het PCB en deze kant is wel eenvoudig bereikbaar.

Om ze te calibreren moet je eerst een jumper op het pcb weghalen tijdens de calibratie. De calibratie zelf is eenvoudig. Een 300mVpp signaal met een frequentie van bv 600 Hz, Beide ingangen worden tegelijk gecalibreerd. Daarnaast moet hij een paar DC spanningen hebben.  De multimeter is veel meer werk maar die zat hier nog binnen de specs.

Vreemde constructie in HM1004 scoop

Dit kwam ik tegen bij reparatie van een Hameg HM1004. Een analoge 100MHz scoop met cursor functies en readout. Hij is van een goede vriend en logeert hier voor langere tijd. Dan is het wel zo netjes hem in goede conditie te houden. Optisch is hij als nieuw.

Wat dacht Hameg hier, laten we eens wat met BGA gaan doen ?

Wat dacht Hameg hier, laten we eens wat met BGA gaan doen ?

Hij had echter de laatste tijd een vreemd probleem. De opstart zelftest was probleemloos met loepzuiver beeld (tekst en logo) Maar daarna gaf hij de meest vreemde dingen weer. Van circel achtige dingen tot traces van 2cm hoog. Een paar goedgemikte tikken loste dit altijd op en daarna bleef het meestal weg tot de volgende opstart. Maar dit soort paardenmiddelen geeft toch geen goed gevoel. Gisteren de reparatie van een secutester afgerond (die komen regelmatig langs) Dus vanmorgen gelijk even  de Hameg open gemaakt. De oorzaak moest mechanisch zijn en uiteindelijk waren het wat brakke solderingen op het afbuigversterker board.

Hameg heeft blijkbaar niet helemaal begrepen dat de balletjes bij een BGA (ball grid array) onder het IC horen ipv ernaast… Maar serieus, op dit PCB is bij productie wat misgegaan. Er zaten een stuk of 15 van dit soort gevallen op, maar dit was wel de extreemste. Ondertussen staat hij weer in blakende gezondheid op zijn plaats.

Ik heb wel vaker slechte solderingen gezien. Zelfs ontbrekende solderingen waarmee het apparaat toch jaren heeft gewerkt (Philips voeding en Tek scoop). Of wat dacht je van een Tektronix spectrum analyser waar ze een weerstand waren vergeten. Na tig keer retour naar Tek heeft de eigenaar hem als onrepareerbaar maandag morgen exemplaar afgeschreven. http://www.pa4tim.nl/?p=2128

Amtek S201 dryblock

Kleine Amtek naast  een multimeter

Kleine net gerepareerde Amtek naast een multimeter

Soms zijn dingen anders dan je denkt. Zo ook bij deze mini ¬†Amtek (van Jofra, daar heb ik ook grotere exemplaren van gerepareerd. Zijn erg mooi gebouwd apparaten) die mijn vrouw de reactie “wat een schattig oventje” ontlokte.

De klacht had betrekking op de tienslags potmeter. Hij was bijna niet meer in te stellen. Er zit een heel mooie Zwitserse precisie potmeter in. 0,1% lineair en precies 5 k. Erg dure dingen en zonde om zo blind te vervangen. Gelukkig kunnen ze makkelijk open voor inspectie en onderhoud. Is vast niet de bedoeling maar zo heb ik in het verleden met succes al diverse onvervangbare potmeters gereviseerd (meestal bij restauratie van oudere byzondere instrumenten uit mijn collectie meetapparatuur, zie www.pa4tim.nl ). Deze bleek echter in blakende gezondheid te verkeren.

Ben voorzichtig met potmeters en spuitbusjes wonder middel. Vaak geeft dat uiteindelijk meer problemen. Veel contactsprays zijn agressief om vuil en oxide op te lossen. En niet om te smeren en conserveren. Ik gebruik meestal Kontact K61 of Vaseline om te smeren/conserveren en een ultrasoon bad om te reinigen.

De oorzaak was hier een klein elcotje, verstopt tussen de twee display boards wat doorsloeg.

De regelelectronica

De regelelectronica

De zijkant met uitzicht op het verwarmings element.

De zijkant met uitzicht op het verwarmings element.

Op de voorgrond de potmeter.

Op de voorgrond de potmeter en rechts de display.

 

Fluke 1520 megohm meter

Een Fluke 1520 isolatie tester. Op zich niet echt een interessant ding voor een bespreking op mijn site. Maar de reparatie zelf was wel een uitdaging. Deze is overleden bij het meten van de isolatie weerstand van een 100kW motor. Fluke ondersteund deze meters niet meer. Op de internationale site wordt reparatie door de klant zelf aangemoedigd. Dat zal alleen lastig zijn in de praktijk. Fluke levert geen onderdelen en schemas van de 1520. ¬†Fluke’s antwoord op de vraag naar schema en onderdelen was dat ze het probleem kende maar er geen onderdelen meer zijn.: “het enige wat overblijft is de 1520 door de 1507 vervangen” op de vraag naar trafo specs heb ik daarna geen antwoord meer gehad.

Dan dus maar zelf aan de gang.

De moeilijkheid was hier dat de generator soms wel wat deed (maar veel te laag in output en de trafo ging dan hoorbaar in verzadiging. ) Dus eerst de nodige metingen gedaan en daarna vivisectie. Om hem af te wikkelen moet je het ferriet eerst los zien te krijgen. Dat lukt niet zonder dat het breekt. Toen opnieuw gewikkeld en het ferriet gelijmd. Dat werkte wel; maar bij 1000V sloeg de trafo door. Ik ben niet kapot van de gebruikte trafo constructie dus wat anders bedacht.  Daarop wat experimenten met trafo constructies gedaan, berekent wat de trafo eigenschappen moeten zijn en wat de pwm regelaar fijn vindt .

Daarna heb ik een andere constructie gemaakt. Origineel heb je eerst twee laagjes cu-draad, dan twee laagjes tape. Dan weer zo’n wikkeling en tape en dan de primaire wikkeling. Dan weer tape, 2 lagen Cu draad, tape, 2 lagen draad en tape.

"plattegrond"

“plattegrond”

De beide hoogspanning wikkelingen hebben nu elk een eigen kamer. Dan een dikke laag isolatietape en dan de primaire wikkeling. ¬†Dit lijkt simpeler dan het is. De koperweerstand en de zelfinductie moeten ook juist zijn. Er wordt 1000V gemaakt en dat trekt aardig wat stroom. Bij een te lage impedantie trekt de generator de voeding onderuit. De spoelvormen zijn te koop, Epcos maakt ze als kitje. Je kan uit een hele reeks Al waarden kiezen voor het ferriet. Dat ziet er wel het mooiste uit maar dan zit er nog steeds een , in mijn ogen, niet zo best geconstrueerde trafo in. De trafo is, gezien het schema symmetrisch maar ¬†in de praktijk is hij dat niet. De buitenste wikkeling heeft veel meer draad lengte en dus koperweerstand. Ik weet zo geen artikel nummer meer dus dat zul je zelf moeten zoeken ūüėČ

Voor de avontuurlijk aangelegde personen de specs van de trafo zoals de originele (waarschijnlijk) was. Bedenk wel dat dit niet 1:1 voor andere vormen en materialen geldt. Check daarna  met een scoop op de pwm regelaar, de drie gewone DC-DC inverters en de low drop regelaar of de voeding niet te veel inzakt. Als dat gebeurd denk het ding dat de batterij bijna leeg is en gaat staan hikken. De output is dan geen DC meer maar wordt een blokgolf.

De specs: 115 x 0,11mm draad,  Dan gele tape, weer 115 x 0,11mm draad en weer tape. Samen 230  windingen, ongeveer 10 ohm en iets van 30-35mH. Dan 6 windingen van 2 draden van 0,4mm parallel. Weer tape en dan weer 2 wikkelingen cu draad net als het eerste stel. Weer 30-35 mH ( gemeten met de andere wikkelingen open) Maar koperweerstand is hier waarschijnlijk 14 ohm. (De aantallen mbt windingen kloppen maar de rest is berekend. De Al waarde van het originele ferriet is waarschijnlijk 600nH/n².

De nieuwe trafo is nu 2x 260 x 0,11mm ofwel 2x31mH en beide gebruiken evenveel draad en zijn elk 14 ohm. De primaire is nu beter ge√Įsoleerd van de secundaire en gelijkmatig verdeeld over beide wikkelingen. Ferriet zat ergens in de 500nH/n¬≤. De output van de 1520 is maximaal 1mA. Trekt het te meten ding meer dan zakt de spanning in. Ik dacht dat dit geregeld werd door de feedback of bv door de uP. Maar het lijkt erop dat de trafo de limiet bepaald. Ik denk dat hij bij meer dan 1mA verzadigt. De nieuwe trafo heeft daar namelijk geen moeite mee en haalt ruim meer dan 1 mA en verzadigt dan nog niet. De hoofd stroombegrenzing in de voeding grijpt uiteindelijk in. Persoonlijk vind ik dat een veiligere en minder lompe manier.

De defecte transformator

De defecte transformator

Ik wikkel trafo’s en spoelen met een zelfgemaakt wikkel apparaat. Het is vrij grondstoffelijk gebouwd maar het werkt. Een frequentie counter telt de omwentelingen, een gewichtje om de draad bepaalt hoe strak het moet. Op mijn hobby site zie je hoe.¬†http://www.pa4tim.nl/?p=5374

Zoals je hieronder ziet werkt hij weer.Ik heb voor dit soort dingen een kastje met 1% 5kV , 25ppm weerstanden in 10, 20, 100, 200, 1000 en 5000 M en de Fluke was het daar mee eens. De andere modes natuurlijk ook even getest. Alles binnen de specs.

Testen van alle functies

Testen van alle functies

Ook waren de originele 1000V diodes short. Deze heb ik vervangen door tot smd “omgebouwde” zwaardere modellen. Dat geeft minder kans op overslag terug de trafo in. Het rode spul op de trafo is isolatie lak.

the new coil mounted

De nieuwe trafo en “stevigere” diodes

ALS F25 precision thermometer

ALS F25 thermometer

ALS F25 thermometer in low resolution mode

Dit was een interessant probleem. Hij wilde niet aan, gaf alleen rare dingen op zijn display en reageerde niet op knoppen. Pas als je, na een uur of zo, hem aan- en uitschakelde deed hij het, ruim binnen de specs en gedurende de hele dag. Dat soort gedrag maakt fout zoeken vaak wat lastig.

Ik heb eerst alles meetbaar “uitgestald”, plattegrondje van alle ICs zodat ik gelijk kon gaan meten en de resultaten bij de juiste pin schrijven. Ook hier geen schema’s of service doc van te vinden. Analyse van de metingen leverde geen vreemde zaken op. Na een tijdje het ding aan en uit gezet en zoals de klant al vertelde startte hij toen netjes op. Toen was het snel duidelijk, maar wel apart. Een opamp met Xtal vormt de oscillator. Het signaal van 1 pootje van het Xtal gaat direct de PT100 probes in en varieert in amplitude. Iets wat hij koud niet deed.

De Xtal amplidude

De Xtal amplidude

Je ziet het op de scoop erboven. Het schakelde steeds in drie trappen. Zoiets lijkt niet goed maar hier is dat dus de bedoeling.

Het probleem had vooral te maken met ¬†slechte solderingen. Na zo’n beetje elke soldering op onderstaand board te hebben gedesoldeerd en dan weer vast met hoogwaardige tin. (die oude troep moet eruit. De oude soldeer opnieuw smelten is¬†meestal alleen¬†uitstel van problemen.

De slechte  solderingen

De slechte solderingen

Daarna startte hij koud wel direct op maar gaf Error 8. Geen idee waar dat voor stond maar het begin was er. De scoop leidde me naar 2 rotte elcotjes. Daarna werkte hij weer zoals het hoort. Zoals je onder kunt lezen vond ik later een manual met daarin die error codes.

De voeding was gelukkig goed. Het zou geen lolletje zijn geweest om daar onderdelen te moeten vervangen. Om bij de onderkant te komen moet er veel gedesoldeerd worden aan onderdelen die met veel soldeer heel veel warmte nodig hebben om los te komen. Niet moeilijk met het juiste gereedschap (zoals mijn Pace  station) maar het kost nogal wat tijd. De probes vormen een eenheid met de eproms. Daar heb ik dus gelijk maar een copie van gemaakt. Die dingen hebben niet het eeuwige leven.

De voeding

De voeding

Update: de meter bleek ook bij de eigenaar af en toe die error 8 te geven. Er zijn meer foutcodes maar twee daarvan, error 8 en 1 zijn niet ernstig. Het zijn waarschuwingen. Als er geen probe is aangesloten of als een probe wordt aangesloten nadat de meter wordt aangezet is dat een error. Als de temperatuur sneller verandert dan de meter kan volgen geeft dat ook een error.

De probes vormen een set met de eproms. Ze zijn dus niet onderling verwisselbaar.

Bij deze thermometer was de oorzaak (waarschijnlijk) de connector. Deze miste een soort schroef/nokje  waardoor de afscherming niet altijd contact met de kast maakte. Dat levert meer noise op waardoor de meter dat als een te snelle verandering ziet of mogelijk denkt dat de probe is los geweest. Ik heb toen een nieuw schroefje op de draaibank gemaakt. In ieder geval lijkt het nu te zijn verholpen.

 

Hochere Hacke DL404 dynamic load

Een mooi stukje techniek. Van buiten geen hoofdprijs voor design maar er is niet bezuinigd op onderdelen. Dit was geen moeilijke reparatie maar wel een mooi stukje techniek.

De voorkant

De voorkant

Het is een load voor DC welke diverse modes heeft. Waaronder modulatie middels een ingebouwde regelbare oscillator en dmv een 0 tot 10V extern signaal. Deze heeft rechts een optie hangen waarmee je 4 presets kunt instellen.

Hij had een kapot instelpotje voor de modulatie bovengrens en twee kortgesloten TVS waarvan er een er goed verstopt zat. Er was geen schema/service manual dus het was even meten  mbt de waarden van de TVS.

De helft van de  power dissiperende halfgeleiders.

De helft van de power dissiperende halfgeleiders.

Een rijtje stevige jongens, aan de andere kant nog zo’n rijtje.

Bad ass shunts

Bad ass shunts

Over stevige jongens gesproken. Wat dacht je van de shunts hierboven ?!

overzicht binnenwerk

overzicht binnenwerk

Megohm weerstand standaard

De teflon isolators

De standaard met teflon isolators

Deze decade heb ik gebouwd in opdracht. Hij gaat gebruikt worden om Megohm meters en isolatietesters te calibreren. De weerstanden vanaf 1M zijn 1% versies, minimaal 5kV, 2ppm/V en 25ppm/C. Bij dit soort waarden zijn lagere percentages lastig te vinden. Maar dat is ook niet zo belangrijk. Dat kan je tenslotte laten calibreren. Ze moeten wel stabiel zijn voor wat betreft spanning versus weerstand en tempco. Ze zijn van ohmite. Belangrijk bij hoge waarden is zorgen dat de lekstroom zo laag mogelijk is. Dat is deels de taak van de fabrikant. Die gebruikt speciale isolatie om de weerstanden en daarnaast moeten ze natuurlijk ook goed gebruikt worden.

Hier is gekozen voor 50k, 100k, 200k, 1M, 2M, 10M, 20M, 100M, 200M, 1G, 5G.

De binnenkant met HV weerstanden

De binnenkant met HV weerstanden

Ik heb ze in een kunststof kast ip65 kast gemonteerd. De connectors zijn Hirschman. Ik heb telfon isolators gedraaid voor montage. De binnenkant en onderdelen zijn ultrasoon gereinigd, de weerstanden volgens advies van de support afdeling van Ohmite met ipa. De isolatie weerstand tussen twee connectors heb ik voor montage gemeten en is met > 10E12 Ohm hoog genoeg voor deze toepassing.

Een venstertje om de calibratie waarden te bewaren

Een venstertje om de calibratie waarden te bewaren

Ik heb een plexiglas houdertje gemaakt om de calibratie data te noteren.